Սոնա Լևոնյան
Արաբկիրի Հայորդյաց Տան Լրագրության դասարան
Երազ տեսա ես մի օր
Երազ տեսա ես մի օր,
Մորս գրկին մանուկ՝ լուսավոր,
Անկեղծ ու ազնիվ աչքերով,
Անհոգ ու ուրախ հայացքով։
Մանկան դիմաց մի զառամյալ ծերունի,
Հստակ նստած՝ նման ջահելի,
Կողքին հայրս` քնքուշ ու բարի,
Ձեռքերը ծնկներին էր խփում. «Դե, փոքրի՛կ, արի՛, արի>>։
Տատիս ճաշի բուրմունքը խոհանոցից՝
Զգացնել տվեց քաղցն ամենքիս:
Լսվեց ձայնը պառավ տատիս.
-Համեցեք համեղ ճաշի՜։
Երազ տեսա ես մեկ օր,
Մորս գրկին մանուկ լուսավոր,
Փոքրիկ-մոքրիկ երեխա`
Ով երազ ունի հոգում իր հսկա:
Комментариев нет:
Отправить комментарий