Էլեն Հակոբյան
Արաբկիրի Հայորդաց տուն լրագրության դասարան
Մորս սրտի հետ աշխարհն եմ չափել՝
Էլի մեծ էր նա, մեծ էր ու անգին,
Արև աչքերի լույսն է նա թափել՝
Լուսնյակ դառնալով՝ որդոց օրոցքին…
Եվ հիմա քիչ է, թե աչքերս տամ,
Թե սիրտս հանեմ ու տամ մայրիկիս,
Ախ, մայր երգելուց ինչպե՞ս կշտանամ,
Մայրս պատկերն է մայր հայրենիքիս։
Հովհաննես Շիրազ
Մայրիկ ու Հայրենիք բառերը չեմ կարող համեմատել, որովհետև երկուսն էլ հավասար են։ Մայրիկը հոգուն հարազատ մարդն է, ով քեզ կարող է օգնել ամենադժվար պահերին։ Նա ցանկացած պահի քո կողքին է։
Իսկ Հայրենիքն այն վայրն է, որտեղ դու ծնվել ես և ամբողջ կյանքիդ ընթացքում ապրել։ Եվ հիմա, ցավոք, ոմանք լքում են այս սուրբ վայրը, որը կոչվում է Հայրենիք։ Մայրիկ և Հայրենիք բառերն ունեն նույն նշանակությունը։ Եվ ի զուր չէ, որ Հայրենիքը կոչում ենք Մայր հայրենիք, եկեղեցին կոչում ենք Մայր եկեղեցի, լեզուն` մայրենի, և ցանկացած երկրի կարևոր քաղաքը՝ մայրաքաղաք: Ե՛վ Հայրենիքը, և՛ մայրիկը թանկ են․ նրանց կորցնելիս մարդու սիրտը լալիս է․․․։
Комментариев нет:
Отправить комментарий