Արփինե Հարությունյան
ԱՀՏ Լրագրության դասարան
Մի փոքրիկ գյուղում, որտեղ յուրաքանչյուր մարդ իր գործով էր զբաղվում և չէր հրաժարվում օգնել մյուսներին ապրում էին ուսուցիչներ, սակայն ամենաանբասիր կենսագրություն ունեցող ուսուցչուհին ընկեր Սերոբյանն էր։ Նա դասավանդում էր գրեթե ամբողջ գյուղի երեխաներին։
Մի գիշեր աշակերտները հավաքվել էին ուսուցչի մոտ ու նայում էին երկնքում փայլող աստղերին և ընկ. Սերոբյանը որոշեց պատմել մի հեթանոսական պատմություն։ Այդ պատմությունն այնքան ազդեցիկ էր, որ աշակերտները մտովի ընկնում էին երազների գիրկը։
Ուսուցչուհին նկատելով սա` հասկացավ, որ կրթությունն ավելին է, քան միայն գիտելիքներ փոխանցելը։
Ընկեր Սերոբյանը սովորեցրեց նրանց, որ մոլորության և դժվարության ժամանակ, երբ թվում է, որ ամեն ինչ ավարտվել է` իրական ուժը գալիս է միասնությունից և իրատեսական երազանքներից։
Այդ գիշեր աշակերտները հեռացան ոչ միայն նոր գիտելիքներով, այլև նոր նպատակներով, որոնք կմղեին նրանց դեպի ապագա` լի հավատով և սիրով...։
Комментариев нет:
Отправить комментарий