Աննա Սահակյան
ԱՀՏ Լրագրության դասարան
Եթե մի օր գիրք գրեի, այն կլիներ իմ մասին։ Կգրեի իմ մանկության և այն ամենի մասին, ինչ ինձ պատմել են այդ տարիների հետ կապված։
Ես ծնվել եմ Երևանում։ Մայրիկիս պատմելով՝ փոքր ժամանակ շատ խելոք երեխա եմ եղել։ Մանկապարտեզ հաճախելու տարիների մի հետքրքիր դեպք կա, որը ես ամբողջությամբ չեմ հիշում, բայց միշտ լսել եմ այդ մասին։
Մայրիկս պատմում է, որ մի օր ես և մի քանի երեխաներ դուրս էինք եկել մանկապարտեզից և գնացել էինք երեխաներից մեկի տատիկի տուն։ Նրա տունը շատ մոտ էր մանկապարտեզին։ Մենք, երևի թե, մտածել էինք, որ դա պարզապես փոքր զբոսանք է։ Մեծերը, իհարկե շատ էին անհանգստացել, բայց հետո ամեն ինչ լավ էր ավարտվել։ Ես այդ օրը մանրամասն չեմ հիշում, բայց հետաքրքիր է՝ ինչո՞ւ ենք այդպես արել։ Գուցե պարզապես հետաքրքրասությունից կամ էլ մեզ մե՞ծ ենք համարել։
Եթե գիրքս շարունակեի՝ կգրեի իմ ապագայի մասին։ Ես ինձ պատերացնում եմ որպես համարձակ մարդ, ով ունի իր նպատակներն ու երազանքները։ Կարծում եմ՝ ապագան միշտ չէ, որ լինում է այնպես, ինչպես մենք ենք պատկերացնում, բայց եթե հավատում ենք մեզ, մեր երազանքները կարող են իրականանալ։
Իմ ամենամեծ երազանքներից մեկը Փարիզ գնալն է։ Ես կցանկամ մի օր տեսնել այդ քաղաքը և զգալ, որ կարողացել եմ իրականացնել իմ նպատակներից մեկը։
Այսպիսին կլինի իմ գիրքը՝ իմ մանկության, իմ մտքերի և իմ ապագայի մասին։
Комментариев нет:
Отправить комментарий