Սոնա Լևոնյան
ԱՀՏ Լրագրության դասարան
Մարտիրոս Սարյանի անվան պուրակը գտնվում է Երևանի Կենտրոն համայքնում` Մաշտոցի, Մարշալ Բաղրամյան պողոտաների և Ստեփան Զորյան փողոցի միջև` Ֆրանսիայի հրապարակին կից։ Այգու տարածքում մշտապես գործում է նկարչական ցուցահանդես-վաճառք։ Այնտեց ներկայացվում և վաճառվում էին նաև ժամանակակից նկարիչ Վլադիմիր Շահինյանի աշխատանքները։ Նա ներկայացնում էր հիմնականում քաղաքային և բնության պատկերներ։ Մեր այն հարցին, թե ովքե՞ր են հիմնական գնորդները, նկարիչը պատասխանեց.
«Ցավում եմ, բայց հայերի մեջ շատ քիչ գնորդներ կան, որոնք պատրաստ են 1000-ավոր դոլարներ կամ եվրոներ վճարել։ Իմ կարծիքով այդ հայերը երբեք չեն եղել թանգարաններում, ցուցասրահներում և չեն տեսել օրիգինալ նկարներ։ Բայց կան քաղաքացիներ, որոնք 15-20 տարի իմ գնորդներն են և իրենք պատրաստ են վճարել և վճարել են իմ ուզած գումարները։ Բայց մեծամասնությամբ գնորդներս եղել են գերմանացի, ֆրանսիացի։ Հիմա ,օրինակ, Միլանում Ստեֆան Մարիոնը, ով Լեոնի համալսարաններից մեկում դոկտոր-պրոֆեսորն էր, ում հետ 15-17 տարի առաջ ենք ծանոթացել այստեղ, այսօրվա դրությամբ իմ 25-30 կտավ համալսարանի իր գրասենյակում պահել է։ Փաստորեն դա իմ անձնական ցուցասրահն է»։
Վ. Շահինյանը մեզ հետ զրույցում նշեց, որ գերադասում է աշխատել յուղաներկով։
Խոսելով նկարչական ոճի մասին՝ մեր զրուցակիցն ասաց․ «Ես համարում էի, որ ոճս էքսպրեսիոնիզմն է, բայց մոտ մեկ ամիս առաջ մի պատկերասրայի սեփականտեր՝ ազգությամբ ֆրանսուհի,ասաց, որ սա ֆովիզմ է։ Ես համաձայն եմ նրա հետ»։
Իսկ այն հարցին, թե ո՞րն է այդ տարբերությունը, որ ինքը չէր նկատել, Շահինյանը պատասխանեց.
«Ես նկատել էի։ Գիտե՞ք ինչ, հստակ անվանել, թե դա որ տեխնիկան է, այդքան էլ հեշտ չէ, որովհետև նկարիչը, երբ նկարում է, ինքն իր դեմ խնդիր չի դնում թե որ ոճով պիտի նկարի։ Կոնկրետ ինձ մոտ դա երբեմն էքսպրեսիոնիստական է կամ ֆովիստական։ Տարբերությունն այն է, որ անվանումը թարգմանաբար նշանակում է վայրենի, որի իմաստը շատ արագ նկարելն է` ոչ թե մտածելով, այլ ինքնաբերաբար։ Որոշ նկարներս ավելի ֆովիստական են, որոշները՝ էքսպրեսիոնիստական»։
