Արքայադուստրը և վիշապը

Աննա Սահակյան։ Գեղեցիկ արքայադուստրն ապրում էր բարձր լեռան գագաթին գտնվող հին ապարանքում։ Նա հայտնի էր իր բարությամբ և բոլոր մարդիկ նրան սիրում էին։

Մի օր նրանց թագավորությանը սպառնաց մի սարսափելի վիշապ, որը ցանկանում էր այրել ամբողջ քաղաքը։ Ոչ ոք չէր կարող հաղթել այդ վիշապին։

Այդ ժամանակ արքայադուստրը որոշեց դիմել կախարդի, որն ապրում էր անտառում։

Կախարդը լսեց նրա խնդրանքը և ասաց.

-Միայն մեկ հրաշք կարող է փրկել ձեր թագավորությունը։

Նա պատրաստեց կախարդական ըմպելիք և տվեց արքայադստերը՝ ասելով, որ այն պետք է մատուցի վիշապին։ Երբ վիշապը խմեց ըմպելիքը, նա կորցրեց իր զայրութը, դարձավ բարի և նույնիսկ սկսեց թշնամիներից պաշտպանել թագավորությունը։

Հրաշքով լի երկինքը թվում էր` պոկվում է երկրագնդից և ճանապարհում հեքիաթի գիրկը

Սոնա Լևոնյան

ԱՀՏ Լրագրության դասարան

 Ամեն ամառ թոռնիկներով գնում էինք գյուղ՝ տատիկիս տուն, հանգստանալու։ Ես ու հորաքրոջս աղջիկը ոչ մի վայրկյան տանը չէինք նստում․ զբոսնում էինք գյուղում, բակային խաղեր խաղում կամ պարզապես այցելում գյուղի եկեղեցի` օրվա փոքրիկ հանգստությունն այնտեղ գտնելու նպատակով։

Մի սովորական օր, երբ ես, քույրս ու Անին` ընկերուհիս, հագեցած արդեն բակային խաղերից, պատրաստվում էինք տուն գնալ, Անին ասաց.

-Երեխե՜ք, այսօր Լուսնի խավարում է։ Ավելին` մի քանի րոպեից Արևը մայր կմտնի ու կդիտվի Լուսնի խավարումը։

-Ի՞նչ ես առաջարկում, Անի։ Արդեն ուշ է, մենք շուտով տուն պետք է գնանք։

-Տուն գնալը միշտ էլ կա,- ոգևորված տեղից վեր թռավ Անին,-նման հնարավորություն այլևս չենք ունենալու։ Ի դեպ, պապիկս տանիքում մի հեռադիտակ ուն` ծառայության ժամանակներից է մնացել։ Գիտե՞ք` ինչ պարզ է երևում երկինքը։ Դե՜, եկե՜ք։

Մենք ոգևորված նայեցինք միմյանց և վազեցինք Անիի հետևից` իրենց տանիք։ Երբ արդեն տանիքում էինք, Արևը մինչև վերջ մայր էր մտել, արդեն դիտելի էր դառնում այդքան սպասված Լուսնի խավարումը։

-Այստեղ պետք է լիներ, բայց չեմ գտնում։

Անին ամբողջ մարմնով ընկել էր հսկայական փոշոտ սնդուկի մեջ և հեռադիտակն էր փնտրում։

-Գտա՜,- հաղթական գոչեց Անին։

Մենք հերթով մոտեցանք հեռադիտակին։ Իրոք, որ շշմելու էր։ Աստղազարդ երկնքում պսպղում էին խոշոր աստղերը, կարծես` ժպտում քեզ, իսկ նրանցից ոչ շատ հեռու երևում էր լուսինը` խավարման եզրին։ Հրաշքով լի երկինքը թվում էր` պոկվում է երկրագնդից և ճանապարհում հեքիաթի գիրկը։ Այսպես հիացած աստղերի ներդաշնակ հրավառությամբ՝ մոռացանք ժամի մասին։ Երբ հասանք տուն՝ բոլորը քնած էին։ Փորձեցինք գողեգող բարձրանալ սենյակ, բայց քույրս անփութորեն դիպավ փոքր եղբորս գիշերանոթին, որ կարծես` որպես թակարդ էր դրված մեզ համար, և լռությունը խավարեց։ Աստիճաններով բարձրանալիս մեջքիս հետևում լսվեց տատիկիս բարկացած ձայնը։ Երբ թեքվեցի՝ մթության մեջ տեսա նրա մարտական կերպարը։ Մենք հանձնվեցինք նրա ահարկու հայացքից և իջանք։ Տատիկս չխնայեց ո'չ իրեն, ո'չ մեզ. բարկացավ մինչ ուշ գիշեր, ասաց, որ կզանգի մեր ծնողներին, կպատմի նրանց ամեն բան, կզրկվենք շատ հաճույքներից...ու էլ չեմ մտաբերում։ Չեմ մտաբերում, որովհետև դեռ հետ չէի եկել այն աստղազարդ հեքիաթից։ Հեքիաթից, որ երբևէ իմ կարդացածներից ամենալավն էր, ամենակայունն իմ հիշողություններում։

Կայացավ «Մեղրատոն» փառատոնը

Աննա Սահակյան

ԱՀՏ Լրագրության դասարան

Սեպտեմբերի 27-ին«Երազ այգում տեղի ունեցավ «Մեղրատոն» փառատոնը։

Ներկայացված էր Հայաստանի տարբեր շրջաներում արտադրվող մեղրը։ Մեղվաբույծերը մեզ հետ զրույցում ոչ միայն խոսեցին արդար մեղրի մասին, այլև ներկայացրեցին, թե, ո՞ր մարզից են և ինչե՞ր են կարողացել ստանալ մեղրից։

Ամեն տաղավար ուներ իր տարբերվող արտադրանքը։

Տաղավարներից մեկում ներկայացված էին մեղրից պատրաստված խնամքի պարագաները։ Պարզվեց՝ գնորդների մեծ մասը կոսմետոլոգներ են։

Մյուսում մեղրից պատրաստված շոկոլադ էր, որը, ինչպես պարզաբանեց արտադրողը, սովորական կոնֆետներից տարբերվում է և իր մեջ շատ շաքար չի պարունակում։

Ինձ շատ դուր եկավ «Մեղրատոն» փառատոնը։ Տպավորություններով լի օր, որ հաստատ հիշվելու է։Մյուս տարի ևս անպայման կմասնակցեմ փառատոնին։

Մեկ շաբաթում Ազատության հրապարակը վերածվեց բաց լաբորատորիայի

Էլեն Հակոբյան 

ԱՀՏ Լրագրության դասարան

Սեպտեմբերի 30-ից հոկտեմբերի 5-ը Ազատության հրապարակում անցկացվեց «Գիտության շաբաթ» փառատոնը։ Մեկ շաբաթում հրապարակը վերածվեց բաց լաբորատորիայի, որտեղ երեխաներին ու մեծահասակներին բազում բացահայտում էին սպասվում։

Փառատոնին մասնակցում էին գիտական ինստիտուտներ, համալարաններ, տարբեր հրատարակչություններ, այդ թվում՝ «Էպիգրաֆ»-ը և «Զանգակ»-ը, ինչպես նաև դպրոցներ՝ «Այբ»-ը, Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզիկամաթեմատիկական հատուկ դպրոցը, Շիրակացու ճեմարան» միջազգային գիտակրթական համալիրը, «Օհանյան» կրթահամալիրը, «Նյուտոնիկ» զարգացման կենտրոնը, «Պորտ 88»-ը «Տիեզերք 42»-ը: Դպրոցները հիմնականում շեշտը դրել էին բնագիտական առարկաների վրա՝ ներկայացնելով մի շարք փորձեր։

Ողջունելի էր, որ երեխաները կարողանում էին կատարել լաբորատոր աշխատանքներ և բացատրել այն։ Ցավալի է, որ հանրակրթական դպրոցներում այդ վիճակը չէ։ Ցանկալի կլիներ, որ լաբորատորիաներ լինեին ու փորձեր կատարվեին յուրաքանչյուր դպրոցում։

Փառատոնն իսկապես կայացած է ու ունի բազում դրական կողմեր, սակայն մենք ապրում ենք Հայաստանում և բնական գիտություններից բացի ուզում ենք տեսնել Հայոց լեզվի և գրականության, Հայոց պատմության վերաբերյալ տարբեր խաղեր։ Հուսանք, հաջորդ տարի այս բացը կլրացվի։