Էլեն Հակոբյան
ԱՀՏ Լրագրության դասարան
Պետական հանրակրթական ուսումնական հաստատություններում ուսումնառության արդյունքների գնահատման նոր կարգն ավելի է բարդացրել աշակերտների և ուսուցիչների աշխատանքը։
Աշակերտների կարծիքով` հայտորոշիչ գնահատումն ունի միայն բացասական կողմեր։ Սովորողը ամեն օր չի ստանում գնահատական և դա էլ հիասթափեցնում է նրան։ Բացի այդ, նվազում է նաև գերազանցիկների թիվը։
Ուսուցիչների կարծիքով՝ հայտորոշիչ գնահատումը բարդացրել է նաև իրենց աշխատանքը, որովհետև գնահատականը որոշում են ամենօրյա բանավոր պատասխանների հիման վրա։
«Եթե չափորոշչին տիրապետում ենք ամբողջությամբ, այսինքն ուսուցիչը տիրապետում է չափորոշչի ճիշտ կիրառությանը, ապա դա հեշտացնում է նրա աշխատանքը և ստեղծագործ է դարձնում։ Այսօր նոր չափորոշչի կիրառումը կրթական համակարգ պարտադիր է, որովհետև այն ամբողջությամբ աշակերտի միտքն ավելի ստեղծագործ դարձնելուն է ուղղված»,-մեզ հետ զրույցում ասաց հանրակրթական դպրոցի ուսուցչուհիներից մեկը։
Շարունակելով գործընկերոջ խոսքը` մեկ այլ ուսուցչուհի նկատեց.
«Ժամանակներն են փոխվում, ուսման ձևն էլ է փոխվում։ Այնպես չէ, որ ուսուցիչը գոհ է նոր չափորոշիչներից։ Պետք է երեխաների հոգեբանությունը փոխել` հասկանան, որ հաճախում են դպրոց գիտելիք ձեռք բերելու, ոչ թե գնահատական ստանալու համար»։
Ուսուցչի խոսքով՝ երեխաների հոգեբանության մեջ խորապես նստած է գնահատական ստանալու այդ միտքն ու նրանք ոգևորվում էին գնահատական ստանալուց և ինչու չէ՝ ցածր գնահատականից էլ նոր դասեր էին քաղում, դատողություններ և հետևություններ անում և ուսումնական պրոցեսը ավելի կազմակերպված էր ընթանում։
«Հիմա, որ երեխաներն ամեն օր գնահատական չեն ստանում ու արժանանում են «կեցցես»-ի, նրանք չեն ոգևորվում ու ծուլանում են։ Երեխան սովոր է, որ գնահատական չի ստանում ու կարող է մատների արանքով նայել, մինչև այս կարծրատիպերը վերանան ու եկող սերունդը հասկանա, որ գիտելիքը կարևոր է դպրոցում ձեռք բերելու համար»,-հավելեց մեր զրուցակիցը։
Ուսուցիչներն անդրադարձան նաև նոր դասագրքերին՝ հայտնելով, որ այդքան էլ վատը չեն, QR-կոդերով են , բայց հարցերի պակաս կա, բովանդակության առումով տեղեկությունները քիչ են։
Комментариев нет:
Отправить комментарий