Էլեն Սարգսյան, 11 տարեկան
ԱՀՏ Լրագրության դասարան
Ամեն տարի Ապրիլի 24-ին մայրիկիս հետ գնում եմ Ծիծեռնակաբերդ` հարգանքի տուրք մատուցելու Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։ Մորս տատը 1915 թվականին գաղթել է Վանից։ Այդ ժամանակ նա շատ փոքր է եղել։ Մեծ տատիս 4 քեռիները եղել են սարերի ղաչաղներ` իշխանությունների հետապնդումից փախած մարդիկ։ Նրանց պատկանող թրերից մեկը, մեծ տատի պատմելով, գտնվում է Հայաստանի պատմության թանգարանում։ Մայրիկիս տատի հայրը եղել է Իգդիրից։ Դժվար ճանապարհ են անցել, մինչև հասել են Արևելյան Հայաստան, անգամ մեծ տատիկի հորաքրոջ ոտքերը վախից բռնվել են ու չի կարողացել քայլել, ուստի խնդրել է, որ իրեն թողնեն, հեռանան, այլապես բոլորը թուրքերի ձեռքը կընկնեին...։
Комментариев нет:
Отправить комментарий